مشتاق گل از سرزنش خار نترسد .. حیران رخ یار ز اغیار نترسد.. عیار دلاور که کند ترک سر خویش.. از خنجر خون ریز وسر دار نترسد.. آنکس که چو منصور زند لاف انا الحق.. ازطعنه نا محرم اسرار نترسد.. ای طالب گنج وگهر از مار میندیش.. گنج وگهر آن برد که از مار نترسد.. گر بی بصری می کند انکار من از عشق.. سهل است وچه غم عاشق از این کار نترسد.. درعشق چو بیم سر وجانست ولیکن.. ای دلبر از اینها دل عیار نترسد.. اندیشه ندارم زرقیبان بد اندیش.. از خار جفا عاشق گلزار نترسد.. در سایه فضل ایمن از ‌آ ن است نسیمی.. کان شیردل از پنجه کفتار نترسد..

ع.سربدار اسفند 1387 ش ی د س چ پ ج           1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29   آرشیو خرداد 1384 تیر 1384 مرداد 1384 شهریور 1384 مهر 1384 آبان 1384 آذر 1384 دی 1384 بهمن 1384 اسفند 1384 فروردین 1385 اردیبهشت 1385 خرداد 1385 تیر 1385 مرداد 1385 آبان 1385 شهریور 1386 شهریور 1387 اسفند 1387  سریال کره ای ققنوس نسخه کامل و دوبله فقط 8000 تومان پخش شده از شبکه فارسی  1 مجموعه جامع تمرینات یوگا مجموعه ای بسیار عالی برای سلامت آموزش تمرینات به صورت ساده و جذاب X تبلیغات در بلاگ اسکای دوشنبه 19 اسفند ماه سال 1387 جامه ی عید سرخوش و خندان ز جا برخاستم خانه را همچون بهشت آراستم شمع های رنگ رنگ افروختم عود و اسپند اندر آتش سوختم جلوه دادم هر کجا را با گلی نرگسی یا میخاکی یا سنبلی کودکم آمد به برخواندم ورا جامه های تازه پوشاندم ورا شادمان رو جانب برزن نهاد تا بداند عید، یاران را چه داد ساعتی بگذشت و باز آمد ز در همچو طوطی قصه ساز آمد ز در گفت: «مادر! جامه ام چرکین شده قیرگون از لکه های کین شده بس که بر او چشم حسرت خیره شد رونقش بشکست و رنگش تیره شد هر نگاه کینه کز چشمی گسست لکه یی شد روی دامانم نشست از حسد هر کس شراری برفروخت زان شرر یک گوشه از این جامه سوخت مانده بر این جامه نقش چشمشان کینه و اندو ه و قهر و خشمشان» گفتمش: «این گفته جز پندار نیست» گفت : « مادر! دیده ات بیدار نیست جامه تنها نه که جان فرسوده شد بس که با چشمان حسرت سوده شد از چه رو خواهی که من با جامه یی افکنم در برزنی هنگامه یی جلوه در این جامه آخر چون کنم کز حسد در جام خلقی خون کنم شرمم اید من چنین مست غرور دیگران چون شاخه ی پاییز، عور همچو ماهی کش نباشد هاله یی یا چو شمعی کو ندارد لاله یی بر تنم این پیرهن ناپک شد چون دل غمدیدگان صد چک شد یا مرا عریان چو عریانان بساز یا لباسی هم پی آنان بساز!» این سخن گفت و در آغوشم فتاد ککلش آشفت و بر دوشم فتاد اشک من با اشک او آمیخت نرم بوسه هایم بر لبانش ریخت گرم گفتمش:« آنان که مال اندوختند از تو کاش این نکته می آموختند کاخشان هر چند نغز و پربهاست نقش دیوارش ز خشم چشم هاست گر شرابی در گلوشان ریخته حسرت خلقی بدان آمیخته شاد زی، ای کودک شیرین من از رخت باغ و گل و نسرین من! از خدا خواهم برومندت کند سربلند و آبرومندت کند لیک چون سر سبز، شمشادت شود خود مبادا نرمی از یادت شود گر ترا روزی فلک سرپنجه داد کس ز نیرویت مبادا رنجه باد!»  سیمین بهبهانی        ع.سربدار 14:07 | سربدار | نظرات [5] شنبه 2 شهریور ماه سال 1387 بیا ز سنگ بپرسیم  درون اینه ها درپی چه می گردی ؟  بیا ز سنگ بپرسیم  که از حکایت فرجام ما چه می داند بیا ز سنگ بپرسیم زانکه غیر از سنگ کسی حکایت فرجام را نمی داند همیشه از همه نزدیک تر به ما سنگ است  نگاه کن نگاه ها همه سنگ است و قلب ها همه سنگ  چه سنگبارانی ! گیرم گریختی همه عمر کجا پناه بری ؟ خانه خدا سنگ است به قصه های غریبانه ام ببخشایید  که من که سنگ صبورم  نه سنگم و نه صبور دلی که می شود از غصه تنگ می ترکد چه جای دل که درین خانه سنگ می ترکد در آن مقام که خون از گلوی نای چکد عجب نباشد اگر بغض چنگ می ترکد  چنان درنگ به ما چیره شد که سنگ شدیم دلم ازین همه سنگ و درنگ می ترکد بیا ز سنگ بپرسیم که از حکایت فرجام ما چه می داند از آن که عاقبت کار جام با سنگ است بیا ز سنگ بپرسیم  نه بی گمان همه در زیر سنگ می پوسیم  و نامی از ما بر روی سنگ می ماند ؟ درون اینه ها در پی چه می گردی ؟ فریدون مشیری ع.سربدار 16:00 | سربدار | نظرات [8] پنجشنبه 8 شهریور ماه سال 1386 بازگشت مدتی بود که میخواستم سر  در نیستی خود برم تا در هستی  او بر آیم ولی نشاید کار برزگان کردن.....امید که از این به بعد در خیل شما عزیزان پیوسته باشمی تا دل از خود  کنده باشمی ودر فنا در شما  شاید از خود خلاصی یافتمی....! پشت این نقاب خنده پشت این نگاه شاد  چهره خموش مرد دیگری است مرد دیگری که سالهای سال در سکوت و انزوای محض بی امید بی امید بی امید زیسته مرد دیگری که پشت این نقاب خنده  هر زمان به هر بهانه  با تمام قلب خود گریسته مرد دیگری نشسته پشت این نگاه شاد  مرد دیگری که روی شانه های خسته اش  کوهی از شکنجه های نارواست  مرد خسته ای که دیدگان او قصه گوی غصه های بی صداست پشت این نقاب خنده بانگ تازیانه می رسد به گوش صبر صبر صبر وز شیارهای سرخ خون تازه می چکد همیشه روی گونه های این تکیده خموش مرد دیگر نشسته پشت این نقاب خنده با نگاه غوطه ور میان اشک با دل فشرده در میان مشت خنجری شکسته در میان سینه خنجری نشسته در میان پشت کاش می شد این نگاه غوطه ور میان اشک را بر جهان دیگری نثار کرد کاش می شد این دل فشرده بی بهاتر از تمام سکه های قلب را زیر آسمان دیگری قمار کرد کاش می شد از میان این ستارگان کور سوی کهکشان دیگری فرار کرد با که گویم این سخن که درد دگیری است از مصاف خود گریختن وین همه شرنگ گونه گونه را  مثل آب خوش به کام خویش ریختن ای کرانه های جاودانه ناپدید ایم شکسته صبور را در کجا پناه می دهید ؟ ای شما که دل به گفته های من سپرده اید مرد دگیری است این که با شما به گفتگوست مرد دیگری که شعرهای من  بازتاب ناله های نارسای اوست فریدون مشیری    ع.سربدار 15:27 | سربدار | نظرات [10] یکشنبه 21 آبان ماه سال 1385 شمع تا سحر ای شمع بر بالین من   امشب از بهر خدا بیدار باش   سایه غم ناگهان بر دل نشست   رحم کن امشب مرا غمخوار باش   کام امیدم بخون آغشته شد   تیرهای غم چنان بر دل نشست   کاندرین دریای مست زندگی   کشتی امید من بر گل نشست   آه ، ای یاران به فریادم رسید   ورنه مرگ امشب به فریادم رسد   ترسم آن شیرین تر از جانم ز راه   چون به دام مرگ افتادم ،رسد   گریه و فریاد بس کن شمع من   بر دل ریشم نمک، دیگر مپاش   قصه بیتابی  دل پیش من   بیش از این دیگر مگو خاموش باش   جز تو ام ای مونس شب های تار   در جهان دیگر مرا یاری نماند   زآن همه یاران بجز دیدار مرگ   با کسی امید دیداری نماند   همدم من، مونس من، شمع من   جز توام در این جهان غمخوار کو؟   وندرین صحرای وحشت زای مرگ   وای بر من ، وای بر من،یار کو؟   اندرین زندان من ، امشب شمع من   دست خواهم شستن ازاین زندگی   تا که فردا همچو شیران بشکنند   ملتم زنجیر های بندگی   ع.سربدار   16:02 | سربدار | نظرات [18] چهارشنبه 17 آبان ماه سال 1385 من زاهد ودرویشم   صد قافله در پیشم   من رند خراباتم   فارغ ز مباهاتم   من بر سر هر راهی   صد دار بر افرازم   تا کوس اناالحق را   بر جان جهان ریزم   ع.سربدار 15:06 | سربدار | نظرات [4] جمعه 27 مرداد ماه سال 1385 رهایی   صدای ضربان قلبم را از پشت شیشه های پنجره ای بسته وآخرین پک های نفسم را با سیگاری که دیگر رو به خاموشیست وپلک های سنگینم را به زور از هم میگشایم تا شاید برای آخرین بار در این دنیا چیزی باشد که قابل نگریستن باشد..... شاید   رهایی و آزادی چه سخت است این نعمتی که همه به دنبال آنند ولی وقتی به دستش میاوری به دنبال قفسی میگردی تا خود را در آن حبس کنی از دید نگا های نامحرمان و کسانی که دوستت میپندارند واین فقط تو هستی که میدانی که تنهایی  ورها ورهایی را باور نتوانی کرد که رهایی یعنی غربت و بیکسی فارغ از همه چیز و همه کس  ودر این بیابان حول و ولا وتاریک تنها تویی  وتو ودر این شبستان سرد و تاریک زوزه گرگان وشغالان نه سکوت مبهم  وگنگی ترا میخواند به خویش وتو تمام  وجودت فرار و گریزان از این همه رهایی     ع.سربدار 22:06 | سربدار | نظرات [16] چهارشنبه 7 تیر ماه سال 1385 غریبانه نفس آدم ها سر به سرافسردهست روزگاریست در این گوشه پژمرده هوا هر نشاطی مرده است..! سهراب بگردید ، بگردید ، درین خانه بگردید   دراین خانه غریبند ، غریبانه بگردید یکی مرغ چمن بود که جفت دل من بود   جهان لانه ی او نیست پی لانه بگردید   یکی ساقی مست است پس پرده نشسته ست   قدح پیش فرستاد که مستانه بگردید   یکی لذت مستی ست ، نهان زیر لب کیست ؟  ازین دست بدان دست چو پیمانه بگردید   یکی مرغ غریب است که باغ دل من خورد   به دامش نتوان یافت ، پی دانه بگردید   نسیم نفس دوست به من خورد و چه خوشبوست   همین جاست ، همین جاست ، همه خانه بگردید   نوایی نشنیده ست که از خویش رمیده ست   به غوغاش مخوانید ، خموشانه بگردید سرشکی که بر آن خاک فشاندیم بن تاک    در این جوش شراب است ، به خم خانه بگردید   چه شیرین و چه خوشبوست ، کجا خوابگه اوست ؟  پی آن گل پر نوش چو پروانه بگردید   بر آن عشق بخندید که عشقش نپسندید   در این حلقه ی زنجیر چو دیوانه بگردید   درین کنج غم آباد نشانش نتوان دید   اگر طالب گنجید به ویرانه بگردید   کلید در امید اگر هست شمایید   درین قفل کهن سنگ چو دندانه بگردید   رخ از سایه نهفته ست ، به افسون که خفته ست ؟  به خوابش نتوان دید ، به افسانه بگردید   تن او به تنم خورد ، مرا برد ، مرا برد   گرم باز نیاورد ، به شکرانه بگردید ه.الف .سایه (ع.سربدار) 20:22 | سربدار | نظرات [14] دوشنبه 1 خرداد ماه سال 1385 تولدی دیگر غریبی بس مرا دلگیر داره فلک بر گردنوم زنجیر داره فلک از گردنوم زنجیر وردار که غربت خاک دامن گیر داره ***************** پارادایس یکمین سال عمرخویش را پشت سرنهاد و من سی ونهین سال را پـــارادایس یک سال را با دوستانی همدم وهمدل پشت سر نهاد ومن سی نه سـال را تنها و غریب چونـــان کرگدنی تنها سر بر زیر افکنده در لم یزرع روزمرگی و پوچستان زمین و زمان دربین خــویشان وعزیــزانم گم گشتم و خفگــی دیوانه واری گلویم رامی جویدوحال باز تنها و تنها تر در غربتستانی جزیره وارواتوپیایی دردرون خویش هم درجغرافیای مکانی وزمانی خویش  تا دست سرنوشت برای این نابخشوده چه تقدیری را رقم زده است شکنجه هایی  سیزیف وار برای تنی فرسوده وخسته از ادامه حیات در این کره خاکی و این دایره مینا  که چنین خونین گشته از آن وین جگرمی نخورده وسینه ای مال امال درد که اورا نیست مرحمی بر دل ریش خورده اش خدا  را مرحمی ع.سربدار   20:48 | سربدار | نظرات [24] دوشنبه 11 اردیبهشت ماه سال 1385 چیز ها دیدم من رنج با خود بودن رنج تنهای خویش در میان قوم خویش وسکوت کردن خویش وسکوتم را نشکستم هرگز درد آزارم داد طعنه ها بر دل من ریش زدند روح من گشت پریش دل من آزرده است دل من بشکسته است دل من بارانی است لیک چشمانم خشک چونکه من در دل خویش میگریم گفته بودند زندگی زیباست زندگی آتشگهی دیرنده پابرجاست لیک زندگی دردل من اتشی افکنده است واندر ان اتش دل من میسوزد بغض من می ترکد دل من دست از این سر بردار کین سر سر بردارمنتظر است شاید ..شاید امشب به سراغم ایند باید امشب بروم چه کسی بود صدا زد مرا ع.سربدار 22:01 | سربدار | نظرات [21] یکشنبه 20 فروردین ماه سال 1385 شاملو برای چهارمین بار قبر بزرگ مرد آزاده ایران ویران شد ع.سربدار من بامداد سرانجام خسته بی آنکه جز با خویشتن به جنگ برخاسته باشم هر چند جنگی از این فرساینده تر نیست که بیش از ان باره برانگیزی آگاهی که سایه عظیم کرکسی گشوده بال بر سر این میدان گذشته است تقدیر از تو گدازی خون آلود در خاک کرده است وترا از شکست ومرگ گریز نیست آری ..... این بامداد را هرگز غروبی نیست.....! احمد شاملو 13:16 | سربدار | نظرات [20]    1      2      3      4      5      6      7      8      9      10    >> تعداد بازدیدکنندگان : 94635 شناسنامه کامل من... روزانه شیدا سولماز فریبا شش بلوکی آزیتا بانوی شرقی سهیک حرم دل باد شرقی بابک بنفشه زبان مادری زمان مهدی هوشنگ دلتنگ نرگس تارا گلهای سرخ شمعدانی بوستان عشق حامد مرضیه صبا الناز سید محسن هیچکس سیاهکل ناناز ناهید کیا حسام لینک دوستان بابک باد شرقی حکایت خشایار مسلم حامد دیانا روزبه کویر hich kas مسافر سرزمین هیچکس سروآزاد حیدریون ماه مهربون رضا خرم آبادی عقاب شهلا تیک شبنم عشق روایت من مهسا امین مهدی رضا...............یاور همیشه مومن آریا منش رعد دختر لر روسپی لوگو فلسفی انتقادی نبوی گویا وب نوشت بیاد مصدق دکترسروش دوران ما از یاد رفته ها حسین خدادا پژواک خاموش بلاگ گویا امید معماریان الپرر چه گوارا دکتر سروش دکتر شریعتی فلش احسان شریعتی سایت ویژه دکتر سایت Dr.Shariati.tk مجمع وبلاگ نویسان درباره دکتر تنها شریعتی راه آزادی عاشقترین وبلاگ قران مجید با مخاطبهای آشنا مصدق مرد آزاده اندیشه های ماندگار فقر ‘ فساد ‘ تبعیض وبلاگ رسمی فارغ التحصیلان سمپاد khabarchin به دنبال دل مسایل مربوط به جوانان نیمروز امروز ایسنا بازتاب شرق آوای آزاد تلاش مجله فروغ بخارا پا یاب اخبار گویا بی بی سی tinypic روز گویا عناوین آخرین یادداشت ها جامه ی عید بیا ز سنگ بپرسیم بازگشت شمع [ بدون عنوان ] رهایی غریبانه تولدی دیگر [ بدون عنوان ] شاملو درد نامه زندگی توده عجب صبری خدا دارد برادرانم آنکه در خون غلطید ای آموزگار بزرگ شهادت محرم آیا برادرانیم؟ بابک دوزخ روح بجویئم مسخ کیفر فریاد های سوخته رهگذر با من گفت رفتن حرف آخر ساقی نامه هر که با ما نیست آیه های زمینی مشعل خاموش مرداب تشویش سرود پناهنده زمزمه های ازلی شب قدر تلخ یا شیرین فریاد می پرست بی هویتی تشنه ترین رود ساقی نامه عصیان خدایی عصیان بندگی فراموش دوستان نغمه ی روسبی سرود پناهنده نه... من دیگر نمی خندم شکواییه خون بها خون بلبل برپا ایستاده ام کتیبه پدر هستن چرا از مرگ می ترسید خبر کوتاه سرو ای واژه خجسته آزادی دکتر محمد مصدق به استقبال  غزل حافظ عروس وطن قدرت وقلم زنی را باد های گزنده فریاد ندای وجدان فعل مجهول یاد باد من تبسم را خاطره تلخ است مرثیه ای برای روز پدر انتظاری سبز عشق می گوید سیب در فراسوی خیال با تو ؛بی تو نیمه شب مرور گریه ها ز پشت ابر بارانی؛ مرثیه به چشم خود زن ما بسوی آسمانها می رویم پیامی برای حاکمان زمانه آب بیایید بیایید آدمها توطئه ای به همدستی خدا وعشق دوست داشتن از عشق  بر تر است مثنوی