مشتاق گل از سرزنش خار نترسد .. حیران رخ یار ز اغیار نترسد.. عیار دلاور که کند ترک سر خویش.. از خنجر خون ریز وسر دار نترسد.. آنکس که چو منصور زند لاف انا الحق.. ازطعنه نا محرم اسرار نترسد.. ای طالب گنج وگهر از مار میندیش.. گنج وگهر آن برد که از مار نترسد.. گر بی بصری می کند انکار من از عشق.. سهل است وچه غم عاشق از این کار نترسد.. درعشق چو بیم سر وجانست ولیکن.. ای دلبر از اینها دل عیار نترسد.. اندیشه ندارم زرقیبان بد اندیش.. از خار جفا عاشق گلزار نترسد.. در سایه فضل ایمن از ‌آ ن است نسیمی.. کان شیردل از پنجه کفتار نترسد..

paradise <BlogSky:Weblog Title />
ع.سربدار

آرشیو

چهارشنبه 13 مهر‌ماه سال 1384
ساقی نامه

بیا ساقی آن می که جان آفرید
 به من ده که جان جامه بر تن درید
 کجا تن کشد بار هنگامه اش
 که او جان جان است و جان جامه اش
 بیا ساقی آن می که خون حیات
 ازو شد روان در رگ کاینات
به من ده که خورشید رخشان شوم
 ز گنج نهان گوهرافشان شوم
بده ساقی آن می که جان بهار
 ازو جرعه ای خورد و شد پرنگار
 به مستی شب در گلستان بخفت
 سحر رنگ و بو گشت و در گل شکفت
 بده ساقی آن می که هستم هنوز
همان عاشق می پرستم هنوز
 به مستی که جان در سر می کنم
 همه عمر در پای خم طی کنم
بیا ساقی آن می که چون گل کند
 همه باغ پر بانگ بلبل کند
به من ده که چون گل بخواهم شکفت
 که راز شکفتن نشاید نهفت
 بیا ساقی آن می که چنگ صبوح
بدین مایه سر کرد آواز روح
به من ده که اسب سخن زین کنم
 سرود کهن را نو آیین کنم
نواسنج خوش خوان من یاد باد
که چندین نوای خوشم یاد داد
 برفت و برفتند از خود برون
سراپرده بردند در دشت خون
 نگه کن که راه دلم چون زدند
 که این زخمه در پرده ی خون زدند
بیا ساقی آن می که چون بنگریم
 ز خون سیاووش یاد آوریم
 به من ده که داغ دلم تازه شد
 سر دردمندم پر آوازه شد
 از آتش گذشتند با جان پاک
 که پاکان از آتش ندارند باک
ولیکن بدی چون کند داوری
 ز نیکان همان طشت خون آوری
ستم بود آن خون فرو ریختن
 سزای ستمکاره آویختن
بیا ساقی آن می که دفع گزند
 ازو جست فرزانه ی دردمند
 به من ده که با داغ و دردم هنوز
سر از جیب غم بر نکردم هنوز
دریغ آن گرانمایه سرو جان
 که ناگه فرو ریخت چون ارغوان
 چه پر خون نوشتند این سرگذشت
 دلی کو کزین غصه پر خون نگشت ؟
 خردمند دیرینه خوش می گریست
 اگر مرگ داد است بیداد چیست ؟
بیا ساقی آن می که چون روشنی
 به روز آرد این شام اهریمنی
 به من ده کزین دامگاه هلاک
 بر آیم به تدبیر آن تابناک
 جهان در ره سیل و ما در نشیب
 بر آمد ز آب خروشان نهیب
که خواهد رسید ، ای شب آشفتگان
 به فریاد این بی خبر خفتگان ؟
 مگر نوح کشتی بر آب افکند
 کمندی به غرقاب خواب افکند
ه.ا سایه


تعداد بازدیدکنندگان : 209083


نبوی گویا
وب نوشت
بیاد مصدق
دکترسروش
دوران ما
از یاد رفته ها
حسین خدادا
پژواک خاموش
بلاگ گویا

امید معماریان
الپرر

چه گوارا

دکتر سروش

دکتر شریعتی
فلش
احسان شریعتی
سایت ویژه دکتر
سایت Dr.Shariati.tk
مجمع وبلاگ نویسان

درباره دکتر تنها شریعتی
راه آزادی
عاشقترین
وبلاگ قران مجید
با مخاطبهای آشنا
مصدق مرد آزاده
اندیشه های ماندگار
فقر ‘ فساد ‘ تبعیض
وبلاگ رسمی فارغ

التحصیلان سمپاد
khabarchin
به دنبال دل مسایل

مربوط به جوانان

نیمروز

امروز

ایسنا

بازتاب

شرق

آوای آزاد

تلاش

مجله فروغ

بخارا

پا یاب

اخبار گویا

بی بی سی

tinypic

روز

گویا

عناوین آخرین یادداشت ها