مشتاق گل از سرزنش خار نترسد .. حیران رخ یار ز اغیار نترسد.. عیار دلاور که کند ترک سر خویش.. از خنجر خون ریز وسر دار نترسد.. آنکس که چو منصور زند لاف انا الحق.. ازطعنه نا محرم اسرار نترسد.. ای طالب گنج وگهر از مار میندیش.. گنج وگهر آن برد که از مار نترسد.. گر بی بصری می کند انکار من از عشق.. سهل است وچه غم عاشق از این کار نترسد.. درعشق چو بیم سر وجانست ولیکن.. ای دلبر از اینها دل عیار نترسد.. اندیشه ندارم زرقیبان بد اندیش.. از خار جفا عاشق گلزار نترسد.. در سایه فضل ایمن از ‌آ ن است نسیمی.. کان شیردل از پنجه کفتار نترسد..

ع.سربدار شهریور 1387 ش ی د س چ پ ج             1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31           آرشیو خرداد 1384 تیر 1384 مرداد 1384 شهریور 1384 مهر 1384 آبان 1384 آذر 1384 دی 1384 بهمن 1384 اسفند 1384 فروردین 1385 اردیبهشت 1385 خرداد 1385 تیر 1385 مرداد 1385 آبان 1385 شهریور 1386 شهریور 1387  چهارشنبه 24 اسفند ماه سال 1384 درد نامه من دیگر هرگز نخواهم خندید                                                                 من دیگر هرگز نخواهم خندید هرگز لبانم دیگربه شادی از هم نخواهم گشود هرگز صورتم از ذوق دیدن چیزی یا کسی گل نخواهد انداخت. آری دیرگاهی است در این خلوت ماتم زده مرگ خویش را در خویش باور کرده ام دیر گاهی است که من مرده ام و من این را از نگاه های بی احساس دگران فهمیده ام از بی تفاوتی تمامی کسانی که در خیال من از کنار من عبور می کنند و می بینند که بر من چه می گذرد آری دیرگاهی است که من مرده ام  وباور نداشته ام مرگ خویش را واکنون بدین باوررسیده ام که فقط من هستم که احساس درد دیگران را در خویش لمس می کنم و از درد بر خویش می پیچم و می پیچم ومی پیچم وسکوت را بر خود تحمیل کرده ام به جرم غریب بودن در دیار خویش ع.سربدار 11:42 | سربدار | نظرات [36] پنجشنبه 11 اسفند ماه سال 1384 زندگی توده زندگی توده انباشته ای از درد است زندگی لبخند داس مه نو ست زندگی تیشه مرگ است به دست زندگی ابر پر از باران است دل من میشکند وقتی که گل مریم میروید. یا که شب بو فضا را از عطر  اکنده کند. مرگ را خدایا اگر از قاموس طبیعت میبرد تکلیف چه بود. دیگر نخواهم نبشت.خسته ام .... تا بعد  خدا به سلامت داردتان.........بدرود ع.سربدار 13:29 | سربدار | نظرات [17] شنبه 6 اسفند ماه سال 1384 عجب صبری خدا دارد قطعه شعری از استاد رحیم معینی کرمانشاهی :    عجب صبری خدا دارد !                                                                                            اگر من جای او بودم   همان یک لحظه ی اول   که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان   جهان را با همه زیبایی و زشتی   به روی یکدگر , ویرانه می کردم .   عجب صبری خدا دارد !   اگر من جای او بودم   که در همسایه ی صدها گرسنه , چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم   نخستین نعره ی مستانه را خاموش آندم   بر لب پیمانه می کردم .   عجب صبری خدا دارد !   اگر من جای او بودم   که می دیدم یکی عریان و لرزان , دیگری پوشیده از صد جامه ی رنگین   زمین و آسمان را   واژگون مستانه می کردم .   عجب صبری خدا دارد !   اگر من جای او بودم   نه طاعت می پذیرفتم   نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده   پاره پاره در کف زاهد نمایان   سبحه ی صد دانه می کردم .   عجب صبری خدا دارد !   اگر من جای او بودم   برای خاطر تنها یکی مجنون صحرا گرد بی سامان   هزاران لیلی نازآفرین را کو به کو   آواره و دیوانه می کردم .   عجب صبری خدا دارد !   اگر من جای او بودم   به گرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان   سراپای وجود بی وفا معشوق را , پروانه می کردم .   عجب صبری خدا دارد !   اگر من جای او بودم   به عرش کبریایی با همه صبر خدایی   تا که می دیدم عزیز نابجایی , ناز بر یک ناروا گردیده خواری می فروشد   گردش این چرخ را   وارونه بی صبرانه می کردم .   عجب صبری خدا دارد !   اگر من جای او بودم   که می دیدم مشوش عارف و عامی , زبرق فتنه ی این علم عالم سوز مردم کش   به جز اندیشه عشق و وفا , معدوم هر فکری   در این دنیای پر افسانه می کردم .   عجب صبری خدا دارد !   چرا من جای او باشم   همین بهتر که او خود جای خود بنشسته و تاب    تماشای تمام زشتکاری های این مخلوق را دارد !   وگرنه من به جای او چو بودم   یک نفس کی عادلانه سازشی   با جاهل و فرزانه می کردم   عجب صبری خدا دارد !     عجب صبری خدا دارد ! ع سربدار 02:25 | سربدار | نظرات [11] تعداد بازدیدکنندگان : 69205 شناسنامه کامل من... روزانه شیدا سولماز فریبا شش بلوکی آزیتا بانوی شرقی سهیک حرم دل باد شرقی بابک بنفشه زبان مادری زمان مهدی هوشنگ دلتنگ نرگس تارا گلهای سرخ شمعدانی بوستان عشق حامد مرضیه صبا الناز سید محسن هیچکس سیاهکل ناناز ناهید کیا حسام لینک دوستان بابک باد شرقی حکایت خشایار مسلم حامد دیانا روزبه کویر hich kas مسافر سرزمین هیچکس سروآزاد حیدریون ماه مهربون رضا خرم آبادی عقاب شهلا تیک شبنم عشق روایت من مهسا امین مهدی رضا...............یاور همیشه مومن آریا منش رعد دختر لر روسپی لوگو فلسفی انتقادی نبوی گویا وب نوشت بیاد مصدق دکترسروش دوران ما از یاد رفته ها حسین خدادا پژواک خاموش بلاگ گویا امید معماریان الپرر چه گوارا دکتر سروش دکتر شریعتی فلش احسان شریعتی سایت ویژه دکتر سایت Dr.Shariati.tk مجمع وبلاگ نویسان درباره دکتر تنها شریعتی راه آزادی عاشقترین وبلاگ قران مجید با مخاطبهای آشنا مصدق مرد آزاده اندیشه های ماندگار فقر ‘ فساد ‘ تبعیض وبلاگ رسمی فارغ التحصیلان سمپاد khabarchin به دنبال دل مسایل مربوط به جوانان نیمروز امروز ایسنا بازتاب شرق آوای آزاد تلاش مجله فروغ بخارا پا یاب اخبار گویا بی بی سی tinypic روز گویا عناوین آخرین یادداشت ها بیا ز سنگ بپرسیم بازگشت شمع [ بدون عنوان ] رهایی غریبانه تولدی دیگر [ بدون عنوان ] شاملو درد نامه زندگی توده عجب صبری خدا دارد برادرانم آنکه در خون غلطید ای آموزگار بزرگ شهادت محرم آیا برادرانیم؟ بابک دوزخ روح بجویئم مسخ کیفر فریاد های سوخته رهگذر با من گفت رفتن حرف آخر ساقی نامه هر که با ما نیست آیه های زمینی مشعل خاموش مرداب تشویش سرود پناهنده زمزمه های ازلی شب قدر تلخ یا شیرین فریاد می پرست بی هویتی تشنه ترین رود ساقی نامه عصیان خدایی عصیان بندگی فراموش دوستان نغمه ی روسبی سرود پناهنده نه... من دیگر نمی خندم شکواییه خون بها خون بلبل برپا ایستاده ام کتیبه پدر هستن چرا از مرگ می ترسید خبر کوتاه سرو ای واژه خجسته آزادی دکتر محمد مصدق به استقبال  غزل حافظ عروس وطن قدرت وقلم زنی را باد های گزنده فریاد ندای وجدان فعل مجهول یاد باد من تبسم را خاطره تلخ است مرثیه ای برای روز پدر انتظاری سبز عشق می گوید سیب در فراسوی خیال با تو ؛بی تو نیمه شب مرور گریه ها ز پشت ابر بارانی؛ مرثیه به چشم خود زن ما بسوی آسمانها می رویم پیامی برای حاکمان زمانه آب بیایید بیایید آدمها توطئه ای به همدستی خدا وعشق دوست داشتن از عشق  بر تر است مثنوی استثمار وقیحانه